Κάντε κράτηση προς Μιλάνο με πτήση της Olympic Αir από €59*

Αξίζει να επισκεφθείτε

Duomo. Σύμβολο της πόλης του Μιλάνου, υπέρλαμπρο δείγμα της γοτθικής αρχιτεκτονικής, συμπυκνώνει την φιλοδοξία όσο και τη δημιουργικότητα της πόλης. Ξεκίνησε να χτίζεται το 1386 αλλά χρειάστηκε 600 χρόνια για να ολοκληρωθεί και να καταστεί η τρίτη μεγαλύτερη εκκλησία της Ευρώπης (η πρώτη βρίσκεται επίσης επί Ιταλικού εδάφους, είναι ο Άγιος Πέτρος στη Ρώμη και η δεύτερη ο καθεδρικός της Σεβίλλης). Πριν ανεβείτε στην οροφή του για να χαρείτε τη θέα της πόλης από ψηλά, θαυμάστε τον από το έδαφος: 3.400 αγάλματα και 135 οβελίσκοι, δημιουργήθηκαν για την διακόσμηση του, που είναι εξίσου πληθωρική και στο εσωτερικό του. Πάνω από την Αγία Τράπεζα, φυλάσσεται το καρφί που λέγεται πως προέρχεται από τον Σταυρό του Χριστού. Ο ανυψωτικός μηχανισμός για την πρόσβαση στο ιερό κειμήλιο αποδίδεται στο Λεονάρντο ντα Βίντσι.

Ο «Μυστικός Δείπνος» του Ντα Βίντσι. Χιλιάδες επισκέπτες σπεύδουν στην αναγεννησιακή μονή Santa Maria delle Grazie κι όχι απαραίτητα για να προσκυνήσουν. Αλλά γιατί το αριστούργημα του Λεονάρντο ντα Βίντσι «Ο μυστικός δείπνος»» κοσμεί τον τοίχο του Cenacolo Vinciano, που απεικονίζει το Χριστό και τους μαθητές του τη στιγμή που αποκαλύπτεται η κορυφαία προδοσία. Και μολονότι, οι φθορές που έχει υποστεί – παρά την, επί 22 χρόνια, ακάματη αποκατάσταση του – είναι μεγάλες, τα πλήθη επισκεπτών εξακολουθούν να συρρέουν. Κι αυτό μεταφράζεται στην ανάγκη κράτησης θέσης προκειμένου να το επισκεφθείτε, αφού στην αίθουσα επιτρέπονται μόνο 25 άτομα τη φορά. Για την ιστορία, χρειάστηκαν τρία χρόνια για την ολοκλήρωση της τοιχογραφίας, μιας αριστοτεχνικής ψυχολογικής μελέτης που έχει αναδειχθεί σ’ ένα από τα εμβληματικότερα έργα του κόσμου.

Πινακοθήκη Brera. Στον δεύτερο όροφο μιας από τις σημαντικότερες σχολές Καλών Τεχνών της Ιταλίας, βρίσκεται η Πινακοθήκη που, με εντολή του Ναπολέοντα, έγινε σπίτι για ζωγραφικούς θησαυρούς από το, τότε, βασίλειο της. Ξεκινήστε με τα έργα των Ιταλών ‘μαστόρων’: Των Μπελίνι, Μαντένια, Τιντορέτο, Βερονέζε, Καραβάτζιο∙ αν και δεν λείπουν τα αριστουργήματα των Βαν Ντάικ, Ρούμπενς, Γκόγια.

H Σκάλα του Μιλάνου. Ίσως, το διασημότερο λυρικό θέατρο στον κόσμο. Στο κτίριο του 18ου αιώνα με τη νεοκλασική πρόσοψη, τα πορφυρά θεωρεία, την εκπληκτική ακουστική και το μουσείο αφιερωμένο στον Τζουζέπε Βέρντι (αφού ήταν στο Μιλάνο όπου συνέθεσε το μνημειώδες «Nabucco») ανεβαίνουν παραστάσεις όπερας, μπαλέτου και θεάτρου από το Δεκέμβριο έως τον Ιούλιο. Δεν είναι εύκολο να βρείτε εισιτήριο, η λίστα αναμονής διαρκεί έως και δύο μήνες.

Το Kάστρο Sforzesco. Δημιούργημα της ισχυρής οικογένειας Βισκόντι κατά τον 14ο αιώνα, ανακατασκευάστηκε όταν πέρασε στην κατοχή της δυναστείας Σφόρτσα – απ’ όπου αντλεί και το σημερινό του όνομα. Κορυφαίοι γλύπτες και ζωγράφοι επιμελήθηκαν την διακόσμηση, ενώ η αμυντική του ζώνη φέρει την υπογραφή του Ντα Βίντσι. Κατ’ εντολή του Ναπολέοντα, η τάφρος καταργήθηκε, αλλοιώνοντας τη διάσημη κατασκευή. Σήμερα, στεγάζει επτά μουσεία της πόλης - μεταξύ των οποίων τα Μουσεία Προϊστορίας, Μουσικών Οργάνων και Επίπλων ενώ η πλούσια Πινακοθήκη του περιλαμβάνει την «Pietà Rondanini», το κύκνειο άσμα του Μιχαήλ Άγγελου.

Βιβλιοθήκη Ambrosiana. Η Αμβροσιανή βιβλιοθήκη ιδρύθηκε στις αρχές του 17ου αιώνα και συγκέντρωσε τη συλλογή της από τις χώρες της Δυτικής Ευρώπης, την Ελλάδα και τη Συρία. Φημίζεται για την τεράστια συλλογή χειρογράφων (μόνον 15.000 από την προσωπική του συλλογή διέθεσε ο ιδρυτής της καρδινάλιος Μπορομέο παραχωρώντας θησαυρούς από το μοναστήρι Βενεδικτίνων του Μπόμπιο και την βιβλιοθήκη του Βιτσέντζο Πινέλλι). Ανάμεσα σε αυτά συγκαταλέγονται και 12 χειρόγραφα του ντα Βίντσι, με κορυφαίο τον Ατλαντικό Κώδικα: Σημειώσεις και προσχέδια πάνω στην επιστήμη των μαθηματικών και της αστρονομίας. Πλούσια και η Πινακοθήκη της Abrosiana με έργα Καραβάτζιο, Ραφαήλ, Τιτσιάνο, Τιέπολο.

Το Κανάλι Νaviglio Grande. Όχι πολύ μακριά από το κέντρο της πόλης, βρίσκεται το παλιότερο κανάλι της. Πρόκειται για ένα σύστημα πέντε διασυνδεδεμένων καναλιών: Naviglio Grande, Naviglio Pavese , Naviglio Martesana , Naviglio di Paderno , Naviglio di Bereguardo. Η αρχική χρήση τους αναφέρεται από το 12ο αιώνα για να ενισχυθεί το αμυντικό και αρδευτικό σύστημα του Μιλάνου. Κατά τον 20ο αιώνα, η χρήση τους πήρε καθαρά εμπορικό χαρακτήρα και η παρακμή δεν άργησε. Σήμερα, γύρω από τα κανάλια που έχουν αποκατασταθεί με κυκλοφορία νερού, έχει αναπτυχθεί η νυχτερινή ζωή της πόλης με δεκάδες καταστήματα για φαγητό, καφέ, μπαρ, γκαλερί ενώ η περιοχή ενδείκνυται για περιπάτους, ποδηλασία ή ακόμα και βαρκάδα.

Giardini Pubblici. Μπορεί η πόλη να μην ευτυχεί με μεγάλους χώρους πρασίνου, αλλά οι Δημοτικοί Κήποι είναι μια φωτεινή εξαίρεση. Δημιουργήθηκαν στα τέλη του 18ου αιώνα, ύστερα από την ενοποίηση δημόσιων χώρων που ανήκαν σε μοναστήρια. Το σχεδιασμό τους υπέγραψε ο Τζουζέπε Πιερμαρίνι, δημιουργός της Σκάλας του Μιλάνου.

Galleria Vittorio Emanuele II. Όταν τα mall ήταν επιστημονική φαντασία, χτιζόταν το πρώτο εμπορικό κέντρο της Ιταλίας στα μέσα του 19ου αιώνα. Έργο του αρχιτέκτονα Τζουζέπε Μενγκόνι, πήρε το όνομα της από τον πρώτο βασιλιά του Ιταλικού βασιλείου. Στον ενδιάμεσο χ